از خیلی مدت پیش می خواستم درباره یکی از همکلاسی هام بنویسم ولی فرصتش پیش نمی اومد . ایشون یک خانم 25 ساله هست که 6 ساله ازدواج کرده و یک پسر 5 ساله داره ولی مثل دختر های 18 ساله می گرده و خیلی سعی می کنه کسی متوجه ازدواج و بچه اش نشه . تو روز های اول دانشگاه بین اون همه دختر نمی دونم  چرا یک راست اومد سراغ من و رشته دوستی ریخت و مرتب بهم تلفن می کرد و قرار رفت و برگشت به دانشگاهو می گذاشت خلاصه که تو دو ماه اول خیلی باهام صمیمی شده بود و به شوهرش معرفیم کرد . راستش از همون اول متوجه بعضی از اخلاقاش شدم که از نظر من زیاد خوشایند نبود ولی هر کاری می کردم که رابطمو باهاش قطع کنم ، نمی شد . مثلا فکر می کرد ملکه زیبایی هست و همه از لباس پوشیدن و حرف زدنش تقلید می کنن و یا فکر می کرد چون زود ازدواج کرده پس همه حسرت زندگیشو می خورن و در کل آدم مغرور و خودخواهی بود و هیچ وقت اجازه نمی داد با همکلاسی های دیگه صحبت کنم و هر وقت پیش اونا بودم می اومد و با هزار بهونه منو صدا می کرد و هیچ کس از نظرش آدم نبودن و یکی دیگه از رفتارهای خیلی زشتش این بود که هزار چهره داشت و اصلا نمی تونستی بفهمی واقعا از ته دلش از کسی خوشش میاد یا نه ؟ و ظاهرش بسیار فریبنده ولی باطن زشت و از نظر من خرابی داشت  و روبه روی بچه ها هزار جور زبون می ریخت ولی تا طرف پشت می کرد ، مسخرش می گرفت و فکر می کرد همه رو با چهار تا قربونت برم ، فدات بشم می تونه گول بزنه . حتما می دونین وقتی با کسی بگردی می تونی بشناسیش ، منم همه اینا رو یک روزه نفهمیدم بلکه حدود سه ماهی طول کشید و قرار شد  چند جلسه ای کلاس ریاضی بریم و با هزار بدبختی راضیش کردم که الهام و مستانه هم با ما بیان و از همون روزهای اول کلاس برامون تعیین و تکلیف می کرد و اصلا درک نمی کرد که باید نظر بقیه هم بپرسه ولی ما تحملش می کردیم و هر وقت دلش می خواست و حالش خوب بود می گفت بریم کلاس و هر وقت هم که حالش بد بود ما هم باید می گفتیم چشم و نمی رفتیم و گاهی هم تلفن می کرد و می گفت شرایط روحی مناسبی ندارم و حسش نیست ، منم می گفت باشه عزیزم اشکالی نداره و همش سعی می کردم درکش کنم و به خودم می گفت دوستی همینه و یک روز هم برای من مشکل بوجود میاد ، تا این که شوهر خواهرم بعد ده سال اومد ایران و به جای این که بره خونه خودش تا همه برن اونجا دیدنش یک راست اومد خونه ما و همه فامیل هم در عرض نیم ساعت خبردار شدن و از اونجایی هم که فامیل ما بسیار کنجکاو هستن و دوست دارن بیان ببینن طرف تو خارج خوب بدبختی کشیده و پیر شده یا نه خودشونو برای صرف شام دعوت کردن ( همه فامیل که می گم شما یک 50 نفری رو در نظر بگیرین ) و اون روز هم قرار بود بعداظهر بریم کلاس ولی من مطمئن بودم به اندازه کافی ملاحظه حال این خانمو کردم و از طرفی هم مثلا با هم خیلی صمیمی بودیم و در نتیجه با خیال راحت اول به الهام عزیزم تلفن کردم و بعد کلی معذرت خواهی و شرمندگی ازش خواهش کردم که کلاس رو کنسل کنیم و اونم  سریع درک کرد و مستانه عزیزم رو هم در جریان قرار دادم و آخر به دوست مثلا صمیمی تلفن کردم  و برای اولین بار بعد اون همه سوءاستفاده گری هاش ازش یک تقاضا کردم و اونم با هزار جور زبون بازی که الهی قربونت برم چرا ناراحتی ؟ کلاس فدای سرت و این جور حرفها رضایت خودشو اعلام کردم  و خیالمو راحت تر کرد ولی نیم ساعتی نگذشته بود که الهام تلفن کرد و گفت مهسا جان تو رو خدا ناراحت نشی ها ولی این دختره زنگ زده بهمون و می گه به جهنم که مهسا نمی یاد به ما چه که اون مشکل داره و می گه ما که نمی تونیم بخاطر اون کلاسمونو کنسل کنیم و خلاصه هر چی گفت ما قبول نکردیم  ولی خواستم بهت بگم که فردا اگه برعکسش رو بهت گفت بدونی با چه کسی طرف هستی و اون روز تمام مهمونی کوفتم شد نه بخاطر یک کلاس بی ارزش چون اگه اونا هم می رفتن برای من فرقی نمی کرد بیشتر از دو رو بودن و این همه تظاهرش ناراحت شده بودم و همش به خودم می گفتم وقتی می تونست خیلی راحت مخالفت کنه و منم که برام مهم نبود و بعدا تنها کلاس می رفتم ، پس چرا اون همه چاپلوسی کرد و پشت سرم اون همه غیبت کرد؟ و اون شب یکی از بدترین مهمونی های عمرم  شد و از اون روز به بعد نه جواب تلفن هاشو دادم و نه دیگه با اون کلاسی رفتم ، جالب اینجاست که هنوزم بهم تلفن می کنه و می گه بیا باهم بریم کلاس و جوری رفتار می کنه که اصلا انگار چیزی نشده و اگه خودم با گوشهام صدای ضبط شده شو نشنیده بودم فکر می کردم همه حرفهای الهام دروغ بوده . واقعا نمی دونم چرا بعضی آدم ها انقدر متظاهر هستن و فکر می کنن از همه دنیا سر ترن ولی با وجود اون همه چاپلوسی ، خلاصه چهره واقعیشونو نشون می دن  و خودشون باعث رسواییشون می شن ولی از اون روز تا حالا هر چی سعی کردم نتونستم فراموش کنم و با این همه تلفن ها و مسیج هایی که برام می ده ببخشمش ، من همیشه عقیده دارم وقتی از کسی بدی دیدی یا طرفت شرایطی مثل این خانم رو داشت ، بگذارش کنار ، ولش کن  و اصلا بهش اهمیت نده ، این همه آدم تو دنیا هست و دوست که قحطی نشده ، ولی ببخشش چون اون طرف ارزش این که بذر نفرت تو دلت بکاری نداره ولی هرگز اون رو یک دوست واقعی ندون و مثل قدیم باهاش ارتباط برقرار نکن . نمی دونم چقدر درست فکر می کنم ولی چون دلم ازش شکست و بچه های دیگه هم شناختنش دیگه هرگز نمی تونم باهاش مثل قبل باشم و من این مطلب رو برای این نوشتم که به همه شما بهترین ها و دوست عزیزم که چند روزی هست همچین مشکلی در رابطه عاشقانش پیش اومده بگم  که چقدرخوبه همیشه قبل از برقراری هر نوع ارتباطی چی عاطفی و چی احساسی قبل از وابستگی ، چند ماهی فقط به " شناخت " طرف مقابلمون بپردازیم .

روزگاریست همه عرض بدن می خواهند

همه از دوست فقط چشم و دهن می خواهند

دیو هستند ولی مثل پری می پوشند

گرگ هایی که لباس بدلی می پوشند

انچه دیدند به مقیاس نظر می سنجند

عشق را همه با دور کمر می سنجند

خوب طبیعیست که یک روز به پایان برسد

عشق هایی که سر پیچ خیابان برسد