مرسی از این همه آرامش

سه شنبه صبح انقدر هوا عالی بود     که واقعا حیف بود تو خونه بشینیم و قرار شد بریم کنار ساحل بساط  barbecue راه بندازیم      و اینجا هم که بخاطر شمال بودن تو این ماه مرکز توجه همه مسافران هست و دیگه خودتون ترافیک سنگین رو در نظر بگیرید و تا جایی که امکان داشت از کوچه های فرعی رفتیم ولی دیگه یک مسیری رو باید حتما تو خیابون اصلی می پیچیدیم و بقیه گروه همه رفته بودن جای همیشگی     و ما یک جا موندیم که بستنی یخی بخریم واسه همین افتادیم تو ترافیک سنگین و هیچ کاری هم نمی شد کرد و راننده هم همون شوهر خواهرم که قبلا گفته بودم تصادف کرده و چند ماه یک قدم راه هم نمی تونست بره بود و الان هم تو دوتا زانو هاش کلی پین هست ولی خوب با این تفاسیر مشکلی برای رانندگی مسیر های کوتاه نداره و خلاصه همین طور که پشت بقیه ماشین ها داشتیم تو یک خیابون باریک که تمام کنار جاده ماشین ها پارک شده بودن و یک راه باریک باز بود ، حرکت می کردیم و بستنی ها مون رو لیس می زدیم      یک دفعه یک ماشین از پشت هی بوق می زد و همچنان که پشت ما می اومد ولی باز دستش رو بوق بود و بی خیال نمی شد و جالب اینجاست که اصلا هم راه برای سبقت باز نبود و دیگه در داخل شهر همه اینو در نظر می گیرن که باید پشت هم حرکت کنن تا راه باز بشه ولی راننده پشتی اصلا انگار نه انگار و هی خط و نشون می کشید و همه هم نگاهش می کرد که یک دفعه دیوانگیش بالا زد و از سمت راست که اصلا اجازه نیست ، یک سبقت وحشتناک گرفت و نزدیک بود ماشین ما رو نصف کنه و ناگهان هم جلومون stop کرد و دقیقا هم آقاهه این شکلی بود     و کمربند شلوارش رو بالا کشید و اومد طرف ما و جالب اینجا ست که خواهر و خواهر زاده ام هر دو با هم شروع کردن به گریه   اونم از نوع خنده دار که دهن هاشون مثل زاویه باز ، شده بود و از اونجایی که خدای شکر سمند قفل در ، داره هر چی آقاهه تلاش می کرد نمی تونست در رو باز کنه و از پشت شیشه انگشتش رو هی به سمت چشم های شوهر خواهرم گرفته بود و اگه پنجره پایین بود حتما می کرد تو چشمش و باز خدا رو شکر که شوهر خواهرم بدون عصاش نمی تونه پیاده بشه و گرنه یک خون حسابی راه می افتاد و بیچاره فقط همون جور که سر جاش نشسته بود هرس می خورد و دیگه خودتون تصور کنید پشت مون چه ترافیکی راه افتاد بود و در اون لحظه بود مامانم که ناراحتی قلبی هم داره قفل رو زد و پیاده شد و دعوا بالا گرفت و حالا همه هم جمع شدن و هر چی دهن شون هست دارن به هم می گن و داخل ماشین که خواهرم و خواهر زاده ام همچنان با دهن های زاویه باز شیون می کردن    از طرفی مامان رفته در رو نگه داشته تا شوهر خواهرم نتونه پیاده بشه و منم هر چی به خواهر زاده ام می گم بستنی یخی نازنینم رو نگه دار تا برم مادر جون رو بیارم میگه نه ، نه خاله نمی تونمممم نمی تونممممممم   و دهنش هم که دیگه خودتون تصور کنید     و آخر به زور چوب بستنی رو لای انگشت هاش فرو کردم و رفتم پایین و آقاهه که انگار فقط می خواست شوهر خواهرم رو بیاره پایین و یک فصل به نا حق کتک بزنه اصلا کوتاه بیا نبود و هی مامان بهش می گفت مرد حسابی برو خدا رو شکر کن نمی تونه بیاد پایین و گرنه حالت رو جا می آورد     و یک دفعه باز رگ دیوانگیش بالاتر رفت و خاست بره  قفل فرمون رو بیاره و بزنه شیشه ماشین رو بشکنه    و دیگه همه آدم هایی که جمع شده بودن مطمئن شدن طرف یک موردی داره و حالا منم اون وسط هی مامان رو می کشم هی داد می زنم هی بهش می گم مرتیکه بی فرهنگ از کدوم خالخالستان اومدی ؟ فکر کردی سیب زمینی هات رو فروختی رفتی به جای الاغ ، ماشین خریدی آدم شدی     و ... که خلاصه با کمک مردم رفت تو ماشینش نشست و منم در جا شماره پلاکش رو save کردم و به اولین پلیس تو مسیرمون دادیم و اونا هم تا با بیسیم شماره رو به واحد های دیگه دادن متوجه شدیم بخاطر سرعت زیاد و سبقت های غیر مجاز و رانندگی مشکوک    جلوتر متوقفش کردن و کلی دلمون خنک شد هر چند که می دونم همچین گوش مالی حسابی هم نکردنش ولی خوبیش به این بود که شاید لااقل یکم به خودش اومده باشه و به مردم دیگه ای آسیب نزنه و آخرش هم از بستنی هامون افتادیم هم تا غروب اعصاب بقیه گروه خورد بود و هنوزم نفهمیدیم به چه گناهی مورد غضب قرار گرفتیم و خدا کنه هر چه زودتر تعطیلات تموم بشه و دوباره شهر به حالت عادی برگرده هر چند که تا الان به اندازه کافی خسارت های جبران نشدنی زده شده .

از وقتی هم که اومدیم خونه همش یاد اون دو ماه آرامش و دغدغه تو هلند هستم    و یاد اون روزهایی که آزاد و بدون اینکه نگران لباس و حرکاتم و یا نگران آدم های مزاحم و عوضی باشم از همه چیز لذت می بردم و بعد از صبحونه قدم می زدم و دوچرخه سواری می کردم و چه لذتی داشت کنار ساحل رفتن و دیدن آدم های شادی    که هزار برابر انرژی شون رو بهت انتقال می دادن و نوع پوشش و رنگ لباس های شاد شون که به ندرت مشکی می دیدی و چقدر که در روحیه تاثیر خوبی داشت و یا گردش هایی که با ماشین و مترو می رفتیم و چه کیفی داشت مرکز خرید ها و دیدن فروشگاه های مورد علاقه ام و حتما باید تجربه کرده باشی تا بتونی درک کنی منظورم از زندگی بدون استرس چیه و اینجا حتی اگه خودت نهایت آرامش و شادی هم باشی دیگران تمام حست رو نابود می کنن      ولی با تمام این ذهنیت هام باز سعی می کنم به خودم امید بدم .