خاطره شیرین یک روز طولانی با تو بودن

چند وقت پیش بد جوری با عشقولیم قهر بودم البته قهر نه از نوع بچه بازی ، بلکه واقعا از دستش دل شکسته و غمگین شده بودم و خیلی بابت قول و قرار هایی که از قبل با هم گذاشته بودیم اما اجرا نشدن، دپرس بودم تا اینکه بعد چند روز قهر و دلخوری تصمیم گرفتم شب پنجشنبه 25مرداد بهش زنگ بزنم آخه از صبح  زنگ نزده بود و این کار ازش خیلی بعید چون در مواقع قهر که هیچ جنگ هم اگه با هم بکنیم باز جوری عادتش دادم که روزی چند بار میس رو میده و رو همین حساب دیگه موج های بد داشتن سراغم می اومدن و همین که شماره اش رو گرفتم و گفت در دسترس نیست چنان حالم گرفته شد که آرزو می کردم کاش تماس نگرفته بودم خلاصه از 11 شب تا 4 صبح زنگ زدم ، اس ام اس دادم ، به گریه افتادم که یعنی چه بلایی سرش اومده (آخه یکی نیست به من بگه تو که دل قهر کردن نداری غلط می کنی لجبازی می کنی) خلاصه صبح که شد حرص ام هزار برابر شده بود و تمام شب غرغر کرده بودم که زنگ زد ، اونم با صدای شاداب و خوشحال (که بعدا علتش رو فهمیدم) آقا منو می گی حرص ام چنان در اومد و چند باری قطع کردم تا اینکه اس ام اس زد " جواب بده ، کارت دارم ، جواب ندی میام اونجا موهات رو می کنم " و در اینجا بود که نیشم باز شد   و گرفتم که حتما خبرایی هست و سریع جواب دادم اما چون تو ماشین بود درست متوجه حرف هاش نمی شدم و به شوخی گفتم : نکنه الان جلوی گل فروشی هستی و داری برام گل می خری که گفت: آفرین خانومی اره   از کجا فهمیدی و انقدر کاراگاه بازی در آوردم تا متوجه شدم شب قبل بعد از سر کارش رفته همون امام زاده همیشگی و برای خواب  پیش یکی از همکاراش بوده که شارژش تموم می شه و انقدر ماجرای رومئوو ژولیتی مون رو تعریف می کنه که همکارش تصمیم می گیره برای مسافرت هم شده چند نفری بیاد شهر من و از لحظه ای که تو جاده به سمت شهر من حرکت کردن تا لحظه ای که دیدمش آروم و قرار نداشتم و خوب طبیعی هست که شبش هم دوباره تا صبح بیدار بودم و هی زنگ می زدم و صداش رو می شنیدم و دوباره قلبم تند تر می شد و جالب اینجاست هر چی نزدیکتر می شد قطع کردن گوشی برام سخت تر بود خلاصه صبح شنبه زود بیدار شدم و چون فرداش نیمه شعبان بود تمام شهر شلوغ شده بود و یکدفعه یادم اومد چند سال پیش که عشقولی جونم سربازی رفته بود ، دو سال پشت سر هم دعا کردم یکبار همچین روزی با هم باشیم و حالا آرزوم  داشت برآورده می شد .

دیگه جزئیات دستپاچگیم رو نمی نویسم فقط همین قدر بدونید که چندین بار نزدیک بود خودم به مامان اینا بگم من امروز بجای دانشگاه دارم میرم پبش پیشی نازنازیم و بعد اینکه بابا منو رسوند جلو دانشگاه به هزار زور و زحمت تاکسی تلفنی گرفتم و رفتم اون سر شهر و تو رویای خودم عشقم رو می دیدم که داره جلوم نهار می خوره و بگذریم که راننده تاکسی تلفنی مخم رو پیاده کردم و انقدر از در و دیوار حرف زد تا رسید به آقا پسر مهندسش و اسم و فامیل من . ساعت حدود یک و نیم بود که جلو یک رستوران سنتی عشقم و همکاراش رو دیدم و چنان سوتی خنده داری نزدیک بود اتفاق بی افته که تو ذهنم برای همیشه ثبتش کردم تا بعد ها جلو دوست هاش بهش بگم و سر به سرش بگذارم آخه همون لحظه که من پیاده شدم و همکاراش رو دیدم پیشی جونم رفته بود آدامس بخره و چنان به طرفم اومد و دستم رو گرفت که باور کنید اگه یکم جلو رفته بودم  آماده فشار دادن و بغل کردنم و چیزهای دیگه هم بود   و بعد این جریانات همگی رفتیم نهار خوردیم البته من به جای غذا فقط عشقولیم رو نگاه می کردم و آروم سر جام نشسته بود و بعد بهم گفت: دیدمت چه طور غذا خوردنم رو زیر نظر داشتی در حالی که خبر نداشت من اون لحظه چه قربون صدقه هایی تو دلم داشتم براش می گفتم   و آرزو می کردم کاش غذای دست پخت منو می خورد و انقدر با دوست هاش سر به سرش گذاشتیم و خندیدیم چون هی سوال می کرد آب می خوای ؟ ماست می خوری ؟ و کلی هوام رو داشت که دوستش بهش گفت: حالا فهمیدم پنج شنبه چرا تا صبح حالت گرفته بود که شارژ نداری و بعد هم پیشی شیطونم یک جعبه خوشگل که توش سه تا چک پول فانتزی هم گذاشته بود و یک شیطونک که جا موبایلی هست با یک گلدون خیلی قشنگ بهم داد و دیگه داشت رویا هام پشت سر هم اجرا می شد چون یک جای آروم کنار دریا پیدا کردیم و رفتیم بالای سنگ ها دو تایی نشستیم  و تا دلتون بخواد همدیگه رو نگاه کردیم هر چند سیر نشدیم و بعد نیم ساعت من تصمیم گرفتم به کل دانشگاه رو بی خیال شم و تا ساعت پنج کنارعشقم بمونم و آخرش هم که لحظه شوم خداحافظی و عزاداری های من شروع شد و تا فرداش کلی شوم بازی اجرا کردم و از دوریش گریه می کردم .